Check hier alle E3 2021-content

Resident Evil Village

  • Ontwikkelaar Capcom
  • Eerste releasedatum 7 mei 2021
  • Platformen Pc, PlayStation 4, Xbox One, PlayStation 5, Xbox Series
  • Genre Horror, Survival
  • Gameliner score

Review: Resident Evil Village - Ideale mix van actie en horror - Xbox Series

We zitten al vijf maanden diep in het jaar 2021 en ik kan niet aan het gevoel ontsnappen dat er eigenlijk nog niks daadwerkelijk groots is gebeurd in gameland. Tuurlijk zijn er een aantal toffe nieuwe games uitgekomen, maar de grootste spelers laten het op dit moment nog afweten. Op Capcom na natuurlijk. Zij braken het jaar open met de uitstekende Monster Hunter Rise en dit was wederom een succesvolle toevoeging aan één van hun oudste gameseries. Nu we het toch hebben over games die al veel te lang onder ons zijn, Resident Evil iedereen! Resident Evil, de serie met de eeuwige pieken en dalen. Nu is Resident Evil Village gearriveerd, de game die Resident Evil 7 en Resident Evil 4 wanhopig probeert te combineren. Nu is de hamvraag natuurlijk; is dat ook gelukt? Bereid je voor op te weinig kogels, natte honden en een wat lange dame die je achterna wandelt met haar twee grote persoonlijkheden.

Resident Evil Village Review1

Daddy Ethan en Big Mommy Dimitrescu

De rust in huize Winters wordt snel verstoord wanneer Chris Redfield en zijn goons agressief binnenvallen. Na de gewelddadige opening wordt al snel de drijfveer van het verhaal bekend. Het wordt weer een reddingsverhaal. Dit keer moet Ethan op zoek naar zijn gekidnapte dochter Rose. Een simpel plot, iets wat goed werkte in het verleden voor Resident Evil. Resident Evil 4 en Resident Evil 7 Biohazard hadden ook een simpel concept, red de dame in nood. Red dit keer echter de erg kleine dame in nood. Ondanks dat het plot simpel oogt, weet Village zo nu en dan flink uit te halen. Het maakte enkele onthullingen wat mij toch deed verrassen. Het is knap hoe Resident Evil na al deze jaren toch het voor elkaar krijgt onder je huid te kruipen en daadwerkelijk creepy te zijn, omdat het natuurlijk ook vaak hartstikke campy is. Nu we het daar toch over hebben, iets wat Village's verhaal veel smaak geeft zijn de personages. Hun motivaties zijn vaak oppervlakkig, maar qua presentatie schitteren ze allemaal. Van Lady Dimitrescu tot Heisenberg, de kleurrijke cast van Resident Evil Village geeft het smaak en leven. Het acteerwerk is van grote klasse en iets waar andere studio's een voorbeeld aan kunnen nemen. Het verhaal heeft echter één minpunt.

Laten we het hebben over the man of the hour, Ethan Winters. Als protagonist weet meneer Winters het net niet interessant genoeg te maken en dit heeft een aantal redenen. Er wordt vaak gezegd dat Ethan dient als een schulp waar de speler in kan kruipen. Dit zien we vaker in games, kijk naar de Slayer in DOOM, Chief in Halo, enzovoorts. Wanneer je een personage half als schulp wil gebruiken, dan is het handig dat het personage zelf ook een bepaalde uitstraling heeft. Ethan is je typische huisvader met een wat monotone reactie op alles wat om hem heen gebeurt. Door de loop van het verhaal groeit Ethan ook niet als persoon. Hij wordt eerder gebruikt als een menselijke boksbal. Ja, de hoeveelheid marteling waar deze man doorheen wordt gepushed is ongelofelijk. Maar lieve mensen, vergeet alsjeblieft niet dat fysieke pijn niet hetzelfde is als een diepgaand personage. Ethan leert niet en verandert niet in het verhaal. Hij blijft pijnlijk ordinair. Hij is echter geen slecht personage, maar wordt wel wat misbruikt in het verhaal van Village.

Dikke vrienden met Duke

Dat Resident Evil Village een beetje afkijkt bij Resident Evil 4 is al snel te merken. Combat staat centraal in deze game en het heeft dan ook veel meer weg van een actie/horrorgame dan het vorige deel. Ik vind dit meer dan prima. Als groot fan van Leons fratsen in RE4, was ik zeer benieuwd of Village erin slaagde om dezelfde feeling over te kunnen brengen. Het antwoord hierop is ja en net als elke geweldig gelukte essay is dit vanaf moment één duidelijk. Het maakt ontzettend goed gebruik van de opbouw en suspensie, maar laat de speler al snel weten dat de shitshow elk moment kan beginnen. Wanneer het zo ver is, word je van diverse kanten aangevallen en kan het vaak overweldigend voelen. Vijanden bewegen onnatuurlijk, wat ervoor zorgt dat je deze beesten echt moet leren kennen, zodat je niet je oh zo dure kogels verspilt. Damage feedback is ook weer sterk. Wanneer je een zombie-achtig beest in de armen schiet, laat het monster vaak zijn wapen vallen. Ook kun je ervoor kiezen om ze in de knieën te schieten en zelf de benen te nemen. Of ga je toch voor de maximale damage en wil je de hoofden laten ontploffen alsof het watermeloenen zijn die van een flat vallen? Het is in ieder geval altijd gunstig om ze uit te schakelen wanneer je de kans krijgt, want ze droppen items wat jouw overlevingskans weer ten goede komt.

Ethan Winters heeft een arsenaal waar je u tegen zegt. Dit is ook wel noodzakelijk, want de beste man moet het opnemen tegen diverse monsters en ondingen. Het grootste kritiekpuntje dat Resident Evil 7: Biohazard toentertijd had ontvangen was het gebrek aan variatie in vijanden. Capcom heeft dit puntje serieus genomen en in Village is de cast aan monsters dan ook heel wat uitgebreider. De standaard-vijanden zitten zowel overal verstopt, maar je komt vaak variaties tegen van de monsters in kwestie, wat ervoor zorgt dat je toch weer klaarzit voor een nieuw combat-scenario. Naast de reguliere vijanden zijn er natuurlijk ook weer smerige bossfights aanwezig. Het ene gevecht voelt misschien net wat toffer aan dan de ander, maar in het algemeen zijn deze eindbaasgevechten heerlijk chaotisch en actievol. Ze behouden vaak de klassieke formule van Resident Evil, oftewel beweeg veel rond en zoek naar de zwakke punten. Het weet het echter steeds op een frisse manier te presenteren, zodat het niet voelt alsof je telkens hetzelfde doet.

Over dat arsenaal gesproken van Ethan, je hebt wederom weer een nieuwe beste vriend. De man met een eetprobleem, de Duke. Ethan vindt meerdere geweren in zijn reis door Village, maar bij de Duke kun je deze bad boys upgraden. Doet het je al denken aan Resident Evil 4? De Duke is een evolutie van de Merchant die we tegenkwamen in Leons avontuur. Naast het upgraden van wapens, verkoopt hij ammunitie, recepten voor het craften en kun je zelfs voedsel inleveren voor permanente upgrades voor Ethans gezondheid. Het voelt fijn, want dankzij hem voel je jezelf groeien van kwetsbaar naar weerbaar. Het zorgt er echter ook een beetje voor dat je je te comfortabel voelt. Dankzij het craften heb je eigenlijk altijd al health en ammunitie beschikbaar. Je wilt je niet te comfortabel voelen, wat soms wel het geval was. Zeker omdat de inventory-ruimte meer dan voldoende was, ik hoefde nooit een moeilijke beslissing te maken of ik bepaalde items moest gaan opofferen. Wellicht dat ik deze woorden terugneem wanneer ik Village ga spelen op de hoogste moeilijkheidsgraad, maar dat valt nog te bezien.

A Walk in the Woods

Ik vind het altijd te makkelijk om tijdens een review diep in te gaan op de visuele aspecten van een game. In bijna elke review die je online ziet van welke game dan ook zul je hoogstwaarschijnlijk lezen dat de game er netjes uitziet. Dat gezegd te hebben, Resident Evil Village is wellicht de mooiste game die ik tot nu toe heb mogen aanschouwen. Op de Xbox Series X is deze game een waar kunstwerk. Tijdens mijn playthrough speelde ik op 4K-resolutie, met ray-tracing en de frame rate werkte heerlijk stabiel. Resident Evil Village is een ontzettende sterke next-gen ervaring. Dit ligt echter niet alleen aan het feit dat de game er beeldschoon uitziet op een technisch vlak, ook de stijl en het design van de game is uitmuntend. Van het kasteel Dimitrescu tot de mistige bossen naast het dorp, Capcom wist precies wat ze aan het doen waren. De aandacht die geschonken is aan de details is meesterlijk en de RE Engine weet mij wederom te verrassen. De personages in de game voelen levensecht en in de donkerste gebieden van de game, lijkt het alsof je naar een found footage film aan het kijken bent. Ja, zo goed kan de game eruit zien.

Het dorp in Resident Evil Village functioneert in principe als een soort verzamelpunt. Vanuit het uitgestorven dorp kun je je een weg banen door het verhaal van Village. Het voelt als een echt geheel. Het allermooiste in Village en wat ook behoort tot één van mijn favoriete game-momenten in 2021, is het feit dat ik dankzij het exploreren van de map een mini-boss tegen was gekomen. Eentje die ik makkelijk had kunnen missen, maar dankzij het onderzoeken van mijn omgeving ben ik zo veel toffe dingen tegengekomen. Capcom beloont ook de oplettende spelers met treasures, die je vervolgens kunt verkopen aan de Duke voor meer coins. Doordat de wereld voelt als een geheel en je ook daadwerkelijk (en ruimschoots) beloond wordt voor je moeite, is alle weggetjes bewandelen in Village een heerlijk gevoel. Totdat je in een ambush loopt van Lycan. Dan is het weer even huilen.

It ain't over until it's over

Nu is de productiewaarde van Village ontzettend hoog en is dit een avontuur dat zeker je tijd en moeite waard is. Dat roept echter de volgende vraag op; wat is er nog meer te doen? Zodra je de campaign van Village hebt uitgespeeld, kun je meteen door naar New Game Plus. Je ontgrendelt nieuwe wapens en je kunt de wapens die je gebruikt had in je eerste playthrough meenemen en verder upgraden. Hierdoor voelt het weer als een totaal nieuwe game, doordat je alle wapens kunt uitproberen die je de vorige keer niet had meegenomen. Ook zijn er diverse geheimen waar je nu vanaf weet, dus het is zeker de moeite waard om gewoon lekker de game te herspelen.

Mocht je echter iets anders willen spelen, dat kan ook. Nadat je de campaign van Village hebt voltooid, kun je aan de slag met de klassieke The Mercenaries-modus. In deze modus balanceer je tijd en kills en probeer je in elk level een zo hoog mogelijke score te halen. Kijk Capcom, dit willen we graag in ons Resident Evil-pakketje! Geen Resident Evil Re:Verse (uitgesteld btw) en geen Resident Evil Resistance. Gewoon lekker nog wat arcade-actie om ons horroravontuur mee af te sluiten. De game modus gebruikt nu ook een roguelike-mechanic, waardoor de herspeelbaarheid nog verder wordt uitgebreid. Naast het uitproberen van verschillende wapens kun je ook nieuwe vaardigheden uittesten. Deze verschillen van extra damage met shotguns, tot het vertragen van vijandelijke beweging. Kortom, met Village kun je vele kanten op.

Het gebruikte beeldmateriaal is opgenomen tijdens de speelsessie op de Xbox Series X en tijdens de stream op www.twitch.tv/gameliner

Het eindoordeel van Bram Noteboom

Resident Evil Village is het liefdeskind van de beste actie die Capcom te bieden heeft en de psychologische horror die we tegenkwamen in Biohazard. Hoewel het plot simpel is, raak je toch geïnvesteerd door de unieke personages en het sterke acteerwerk dat geleverd wordt. Het enige wat niet echt werkt in het verhaal is de protagonist Ethan. Village is een visueel plaatje en de vrijheid die Capcom de speler geeft, is van grote klasse. De gunplay voelt goed aan en de monsters waar je het tegen mag opnemen, zijn er in overvloed. Resident Evil Village weet de speler te overvallen met intense momenten van actie, maar heeft ook hier en daar wat langzame horror in zijn DNA verwerkt. Resident Evil Village is niet alleen één van de beste horrorgames van de afgelopen jaren, maar het kan zomaar ook de beste game van dit jaar worden. Capcom bewijst dat ze weer terug zijn en dat hun horrorserie behoort tot het beste wat gameland te bieden heeft.

  • Pluspunten
  • Sterk acteerwerk
  • Memorabele personages
  • Verhaal heeft pit
  • Intens
  • Visueel erg indrukwekkend
  • Sfeervol
  • Exploratie wordt beloond
  • Gunplay a la RE4
  • Sterke variatie in vijanden
  • Vermakelijke bossfights
  • Hoge herspeelbaarheid
  • Minpunten
  • Ethan wordt niet sterk gebruikt
  • Soms wat te safe
Gameliner Score
Uitmuntend

Community

Score
Log in om jouw beoordeling te kunnen geven.

Over auteur Bram Noteboom

Bram Noteboom Ons Brammeke is van alle markten thuis. Is hij niet nieuws aan het pennen, dan staat hij wel voor de camera of hangt hij achter de microfoon voor de Game Over-podcast. Een ding is in ieder geval wel zeker, Bram heeft altijd zijn hart op de tong en schuwt niet weg van een pittige discussie. We noemen Bram dan ook niet voor niets "het wonderkind" hier op de redactie.

Reacties

Gameliner verzamelt informatie

Gameliner verzamelt gegevens om zo een optimale gebruikerservaring te bieden. Hierdoor kunnen wij analyses maken omtrent het gedrag van de bezoeker om zo de ervaring op onze website te optimaliseren.

Door het plaatsen van cookies zijn adverteerders in staat om advertenties te tonen die aansluiten op jouw interesses. Daarbij kunnen social media-plugins, zoals Facebook en Twitter, gebruik maken van gegevens zodat je in staat bent om op berichten te reageren en deze eventueel te delen. Voor meer informatie omtrent onze privacy policy verwijzen wij je graag door naar ons beleid .

Om Gameliner.nl te kunnen bekijken, dien je de akkoord te gaan met ons privacy policy door op 'Ja, ga verder naar de site’ te klikken.

Ja, ga verder naar de site
Vergeten?