Check hier alle Gameliner AwardsGameliner Awards 2019-content
Lost Planet: Extreme Condition
  • ONTWIKKELAAR Capcom
  • EERSTE RELEASEDATUM 12 januari 2007
  • PLATFORMEN Pc, Xbox 360, PlayStation 3
  • GAMELINER SCORE

review: Lost Planet: Extreme Condition Xbox 360

Lost Planet is een eigenaardige game. De wereld om je heen is bedekt in een dik pak sneeuw, maar er zijn ook ondergesneeuwde (verloren) steden. De sneeuw lijkt vredig, maar onder het oppervlak krioelt het van de gigantische insecten. Het is geen First Person Shooter, maar het is ook geen standaard Third Person Shooter. Het is geen mechgame (zo'n spel met van die wandelende tanks), maar toch breng je een groot deel in dergelijke machines door. De vijanden bestaan vooral uit die eerder genoemde insecten, maar van het afschieten van andere mensen zul je ook niet vies moeten zijn. Je personage heeft een naam, Wayne Holden, maar het enige wat hij zich nog herinnerd is dat zijn vader is geplet door een enorm insect, Green Eye genaamd. Je heb vrienden in de vorm van de Snow Pirates, maar echt vertrouwen kun je ze niet. En hoe zit het eigenlijk met de andere mensen? Eigenaardig is wellicht nog zacht uitgedrukt. Welkom op de verloren planeet EDN-III.

Het knalvoer: Akrid

Lost Planet is een zusterspel van Dead Rising, beide zijn vrijwel gelijktijdig door Capcom ontwikkeld en ze hebben een aantal dingen met elkaar gemeen. Maar waar die laatste je tegen hordes ondoden zet, zet Lost Planet je met name tegenover hordes insecten, Akrid genaamd. De Akrid bestaan uit allerlei verschillende typen wezens. Zo bestaat in het begin de hoofdmoot van je knalvoer uit een relatief simpele soort van "driepoot" die uit een centraal nest zullen blijven komen, totdat je het nest verrot schiet. Een tweede type is een soort van oprolbare pissebed en deze is wel een flink stuk groter dan een normaal mens. Het probleem is: zijn zwakke plek zit aan de achterkant van zijn lichaam. Iedere Akrid heeft zo zijn eigen zwakke plek. Ander types zijn een grote soort "langpoot", die vaak solitair uit de sneeuw omhoog duikt, een enorme "sneeuwworm" en nog een heel legertje aan verschillende soorten vliegende Akrid.

Sneeuw of je leven!

Tot zover weinig verassingen. Dat je in een derde persoons perspectief allerlei insectachtige aliens afschiet, is niet iets wat nog niet eerder is gedaan. Daarom gooit Lost Planet er een hindernis bij. De ijzige kou is er in Lost Planet niet voor de show, het heeft daadwerkelijk effect op de gameplay. Afhankelijk van hoe koud het is zal je lichaamwarmte sneller of langzamer aflopen, waarna je healthbar eveneens begint af te lopen, totdat je echt een ijsklontje wordt. Tevens vult je thermische (warmte) energie je health terug aan wanneer je schade op hebt gelopen. Je hebt dus maar een beperkte tijd dat je rond kunt lopen en waarin je schade op kunt lopen. De mensen op EDN-III hebben gelukkig ontdekt dat de Akrid deze essentiële thermische energie kunnen opslaan en zo in het extreme klimaat (morgen: "Sneeuw!") kunnen overleven. Wayne blijkt op zijn arm een apparaat te hebben waarmee hij dit trucje kan imiteren door de energie van gevallen vijanden op te pakken, en zo een veel groter bereik heeft op de planeet dan ieder ander mens. Op basis van deze eigenschap voert Wayne dan ook diverse missies uit voor de Snow Pirates, maar eigenlijk wilt hij alleen Green Eye vinden en doden.

Vital Suits

Behale sneeuw en Akrid, heeft Wayne ook andere vijanden. Andere piraten hebben het niet zo op mannen in losse winterkleding, dus ben je een vijand voor ze. Het spel zal ongetwijfeld een betere verklaring geven, maar het komt op hetzelfde neer. Die piraten beschikken echter ook over zogenaamde "Vital Suits", een soort robotpak of mech waar je in kunt gaan zitten. Deze Vital Suits worden op EDN-III voor allerlei taken gebruikt, want je werkt nou eenmaal lekkerder met tien ton staal onder je reet en de interne verwarming aan. Veel Vital Suits zijn nu echter in gebruik als geïmproviseerde mechs bij het verdedigen van de mensen tegen de Akrid en tegen andere piraten natuurlijk. Sommige van deze "pakken" zijn niet of nauwelijks bewapend, andere zijn tot de tand gewapend, en sommige hebben zelfs een tijdelijk vliegvermogen. Ook kun je met een Vital Suit bijbehorende wapens oppakken (die je als Wayne overigens ook kunt dragen, maar niet permanent meesleuren), om zo vijandige Vital Suits sneller tot schroot en Akrid of piraten sneller tot ijsblokjes te verwerken.

Trekhaak en besturing

Een ander aspect is de besturing. Omdat de actie plaatsvindt in een derde persoons perspectief en er relatief veel vijanden tegelijk op je af komen, zou je al snel gestoord kunnen worden van het gedraai van de camera. Als oplossing hiervoor is de richting waarin je schiet niet gekoppeld aan je personage, maar via een cursor die je over het venster kunt bewegen zonder dat Wayne hoeft bij te draaien. Het nadeel daarvan, is dat je pas kunt draaien als je met de cursor aan de rand van het scherm komt. Als compensatie voor deze vertraging hebben de schouderknoppen een instant 90 graden draai naar links of rechts toegewezen gekregen. Dit is iets wat voor sommige mensen al direct een knelpunt oplevert, maar ik vind het voorlopig iets wat ook een stukje rust tijdens het spelen oplevert.

HET EINDOORDEEL VAN Alex Zweers

Lost Planet is een eigenaardig spel, maar anderzijds lijkt het een heel erg vertrouwd, haast ouderwets spel te zijn geworden. Enerzijds is het gebruik van de omgeving als een werkelijke gameplayfactor vooruitstrevend, anderzijds is het in Lost Planet vooral ouderwets knallen op eigenlijk alles wat beweegt. Door de constante tijdsdruk stond ik daar echter nog niet zo bij stil. Beter gezegd: stilstaan is geen optie in Lost Planet. In ruil voor deze bikkel structuur krijg je een goede sfeer en een aantal gigantische boss-fights.

  • PLUSPUNTEN
  • Temperatuur heeft effect
  • Camera handig te draaien
  • Gewoon lekker knallen
  • MINPUNTEN
  • Niet echt origineel
Gameliner SCORE
Goed

COMMUNITY

SCORE
Log in om jouw beoordeling te kunnen geven.

Over auteur Alex Zweers

Alex ZweersWat ooit begon met een liefde voor Donkey Kong Country: Diddy Kong’s Quest liep uit tot het managen van zijn eigen gamesite. Vandaag de dag waagt Alex zich echter voornamelijk aan “hier krijg ik echt een God-complex van”-games. Onze regelneef - ook wel Captain Plannert genoemd - heeft altijd wel zijn mening klaarliggen, zeker als het gaat om zijn grote passie; gaming.

REACTIES

Gameliner verzamelt informatie

Gameliner verzamelt gegevens om zo een optimale gebruikerservaring te bieden. Hierdoor kunnen wij analyses maken omtrent het gedrag van de bezoeker om zo de ervaring op onze website te optimaliseren.

Door het plaatsen van cookies zijn adverteerders in staat om advertenties te tonen die aansluiten op jouw interesses. Daarbij kunnen social media-plugins, zoals Facebook en Twitter, gebruik maken van gegevens zodat je in staat bent om op berichten te reageren en deze eventueel te delen. Voor meer informatie omtrent onze privacy policy verwijzen wij je graag door naar ons beleid.

Om Gameliner.nl te kunnen bekijken, dien je de akkoord te gaan met ons privacy policy door op 'Ja, ga verder naar de site’ te klikken.

Ja, ga verder naar de site
VERGETEN?