Check hier alle E3 2021-content

Biomutant

  • Ontwikkelaar Experiment 101
  • Eerste releasedatum 25 mei 2021
  • Platformen Pc, PlayStation 4, Xbox One
  • Genre Actie, RPG, Open-World
  • Gameliner score

Review: Biomutant - Zowel vermakelijk als saai - PlayStation 4

In 2017 werd de actie-RPG Biomutant aangekondigd. De game die zich representeert als een post-apocalyptische Kung-Fu Fable is lang in ontwikkeling geweest en meerdere keren uitgesteld. Maar deze week kon ik dan eindelijk met Biomutant aan de slag op de PlayStation 4. Na het zien van meerdere trailers had ik hoge verwachtingen van Biomutant gekregen. Is het Experiment 101 gelukt om er een succesvol debuut van te maken?

Biomutant Review

Een post-apocalyptische wereld met flora en fauna

In Biomutant begin je met creëren van een wasbeer. Zo bepaal je onder andere het ras en de genetica. Je kunt de vreemdste combinaties bedenken voor jouw ideale personage. Zo kun je bijvoorbeeld een paarse wasbeer creëren die supersterk is, maar daardoor wel minder intelligent is. Perfectie bestaat helaas niet, dus overweeg goed hoe je de game wil beginnen. Naar mate de game vordert, is het mogelijk om punten steken in de statistieken die je wil verbeteren. Na het creëren van je ideale wasbeer word je in de wildernis gezet om de 'New World' te verkennen. Deze nieuwe wereld is ontstaan doordat bedrijf Toxanol Corporation niet zorgvuldig is omgegaan met giftige stoffen en deze in het water heeft gedumpt. Hierdoor zijn er mutaties ontstaan en zijn de mensen vervangen door beesten die vergelijkbaar zijn met katachtigen wezens. Naast het 'gewone volk' zijn er ook monsters gecreëerd die de wereld verder verwoesten. Het enige dat de wereld nog in stand weet te houden, is de Tree of Life, een reusachtige boom waar al het leven uit voortvloeit. Helaas hebben de World Eaters, vier monsters uit verschillende gebieden, het op de Tree of Life gemunt. Het is aan jou om de World Eaters tegen te houden met de hulp van verschillende stammen om zo de Tree of Life te redden. De stammen kennen echter een verdeeldheid doordat zij verschillende visies op het redden van de wereld hebben.

Bij post-apocalyptisch denk je misschien al gauw aan grauwe gebieden met weinig flora en fauna. De wereld van Biomutant is compleet het tegenovergestelde hiervan. Wat heb ik mijn ogen uitgekeken aan de kleurrijke wereld vol met prachtige natuurgebieden. Hoewel Biomutant een animatie-achtige stijl kent, oogt dit tegelijkertijd heel erg realistisch. Alles is tot in de details uitgewerkt en zelfs de vacht van de monsters ziet er aaibaar uit. Op grafisch gebied ziet het er top uit, maar auditief mist nog het één en ander. Deze prachtige wereld wordt helaas niet bijgestaan met muziek die het geheel afmaakt. Er is wel degelijk achtergrondmuziek, maar deze bestaat uit simpele deuntjes die gemakkelijk vervangen kunnen worden. Daarnaast word de game ondersteund door een voice-over, David Shaw-Parker. Stel je een stemacteur voor die je hoort in natuurdocumentaires en je krijgt er beetje een beeld van. Hier was ik in het begin erg van onder de indruk, doordat dit goed paste bij de setting van de game. Helaas begon dit al snel te vervelen. Personages in de game hebben namelijk een eigen taaltje die telkens vertolkt wordt door de voice-over, maar dan vanuit een derde persoon. Dit maakt de conversaties erg onpersoonlijk. Maar goed, de gesprekken zelf waren dan ook erg saai en contextloos. Je neigt dus al snel naar het skippen van deze korte intermezzo's.

Biomutant9

Eentonig en zelfs soms saai

Naast wat saaie conversaties, is het verslaan van de World Eaters ook eentonig. Het concept deed mij eerst veel denken aan The Legend of Zelda: Breath of the Wild waarbij je ook vier monsters moet verslaan met behulp van vier verschillende compagnons. Waar BoTW het enorm goed doet, door deze vier afzonderlijke missies uniek te maken qua verhaal en gameplay, is het een enorm gemis in Biomutant. De vier personages die je ondersteunen in het verslaan van de World Eaters kennen geen interessant achtergrondverhaal en geven je min of meer dezelfde soort taken. Dit bestaat uit het verzamelen van materiaal, het bezoeken van een ander personage die je vervolgens weer terugstuurt om meer materiaal te verzamelen en ga zo maar door. Hier wilde ik op een gegeven moment dan ook zo snel mogelijk doorheen gaan.

Missies zijn uiteraard onmisbaar bij een RPG en kunnen een game helemaal afmaken. Naast je hoofdtaak om stammen te bezoeken en de World Eaters te verslaan, ontvang je ook een hoop zijmissies om de wereld van Biomutant nog beter te verkennen. Echter bestaan bijna alle zijmissies uit het vinden van loot die verder niets toevoegen aan de gameplay. Over loot gesproken; je kunt zoveel loot vinden, dat het op een gegeven moment niet eens meer interessant is wanneer je het zoveelste legendarische item vindt. Daarnaast vind je loot op vaste plekken, maar dan in andere gebieden. Je komt overal wel weer die ene kast of doos tegen waar dan gegarandeerd iets in zit. Erg voorspelbaar dus..

Biomutant10

Friend or foe?

Verschillende stammen in Biomutant hebben verschillende idealen omtrent het redden van de wereld. Je kunt je aansluiten bij een stam, maar keert je rug daardoor naar vijandige stammen toe. Vijandige stammen vallen je aan wanneer je in hun gebied terecht komt, dus kies zorgvuldig bij wie je je aan wil sluiten. Stammen waarbij jij je aansluit, helpen je bij het verslaan van de World Eaters. Althans, dat is vermeld aan het begin van Biomutant. Na de game gespeeld te hebben kan ik echter zeggen dat het totaal geen invloed heeft. Naast het kiezen tussen stammen, kun je bij sommige conversaties kiezen tussen antwoorden. Bij bepaalde antwoorden ontvang je een Dark of Light Aurapunt. Dit heeft niet veel invloed op de gameplay, maar is meer een bewustwording van hoe jij als persoon staat in het leven.

Wat Biomutant dan toch zo boeiend maakt naast de prachtige wereld, is het vechtsysteem dat de game hanteert. Je kunt ervoor kiezen om te vechten met één handwapen of twee handwapens. Daarnaast heb je een groot aanbod aan schietwapens en verzamel je onderdelen door te looten. Uiteindelijk kun je jouw ideale wapens creëren met de gekste onderdelen. Zo had ik bijvoorbeeld een toiletborstel in de handen door wat stekels en een handvat van een pistool te combineren. Hoe je tegen vijanden vecht is ook geheel aan jou. Vaak bestaat dit uit een combinatie van hack-and-slash, schieten, Psi-powers en Wung-Fu. Psi-powers zijn kinetische krachten die je kunt ontgrendelen door Psi-points te verkrijgen van speciale totems. Deze kun je vervolgens inruilen voor bijvoorbeeld elektrische schokken of een paddenstoel die je oproept en je meters in de lucht schiet. Wung-Fu, een andere benaming voor martial arts, zijn combinaties van hack-and-slash en schietvaardigheden die je ontgrendelt met Ability Points. Ieder wapen heeft bijbehorende Wung-Fu Abilities die jouw vechtstijl enorm kunnen versterken. Daarnaast verschijnen er cartooneffecten bij het gebruiken van een Wung-Fu Ability die de gevechten er tof laten uitzien.

Biomutant11

Het eindoordeel van Celine Man

Biomutant heeft veel potentie om een goede actie-RPG te zijn, maar neemt net iets teveel hooi op de vork. De wereld is prachtig en daardoor leuk om te verkennen. Het vecht- en craftingsysteem is uniek, maar tegelijkertijd is de gameplay een beetje saai. Biomutant valt veel in herhaling, doordat gebouwen erg op elkaar lijken. De grote uitzondering is vaak een ander likje verf, maar je voelt overduidelijk dat het vrijwel dezelfde asset is. Je weet al precies waar je loot kunt vinden. Ook de zijmissies zijn niet bijster interessant evenals de conversaties met de NPS's. Creativiteit is goed terug te zien in Biomutant, maar slechts op een aantal vlakken. Hier mocht net wat meer balans in zijn in de gehele gameplay. Mijn verwachtingen waren dus iets hoger dan hoe ik de game uiteindelijk heb ervaren. Laten we echter niet vergeten dat dit een debuut is van Experiment 101 en in dat opzicht hebben ze een redelijke RPG in elkaar weten te zetten. De boodschap is in ieder geval duidelijk: ga zorgvuldig om met elkaar en de wereld, want voor je het weet worden deze vervangen door monsters of bestaat deze wereld niet meer.

  • Pluspunten
  • Kleurrijke wereld en monsters
  • Uniek vechtsysteem
  • Uitgebreid craftingsysteem
  • Minpunten
  • Saaie conversaties
  • Saaie zijmissies
  • Voorspelbare gameplay
  • Voice-over kan soms vervelend zijn
  • Weinig samenhang
Gameliner Score
Voldoende

Community

Score
Log in om jouw beoordeling te kunnen geven.

Over auteur Celine Man

Celine Man Sommige mensen spelen een game en kunnen deze weer rustig wegleggen. Celine kan dat echter niet. Nee nee, Celine denkt er over na, legt het even weg en schrijft er vervolgens een hele filosofische thesis over. Het is dan ook niet heel erg vreemd dat Celine filosofie studeert. De sky is echter de limit, want die filosofie gaat ze ooit toepassen op Artificial Intelligence en video game design. Celine is waar Skynet zijn oorsprong vindt.

Reacties

Gameliner verzamelt informatie

Gameliner verzamelt gegevens om zo een optimale gebruikerservaring te bieden. Hierdoor kunnen wij analyses maken omtrent het gedrag van de bezoeker om zo de ervaring op onze website te optimaliseren.

Door het plaatsen van cookies zijn adverteerders in staat om advertenties te tonen die aansluiten op jouw interesses. Daarbij kunnen social media-plugins, zoals Facebook en Twitter, gebruik maken van gegevens zodat je in staat bent om op berichten te reageren en deze eventueel te delen. Voor meer informatie omtrent onze privacy policy verwijzen wij je graag door naar ons beleid .

Om Gameliner.nl te kunnen bekijken, dien je de akkoord te gaan met ons privacy policy door op 'Ja, ga verder naar de site’ te klikken.

Ja, ga verder naar de site
Vergeten?