De Rondvraag: Beste plottwist in gaming

Een goed verhaal is essentieel voor een verhalende game. Hoe is het mogelijk om een verhaal acht tot twintig uur interessant te houden zonder de speler continu aan een lijntje te houden. Juist, een plottwist biedt uitkomst. Sommige zie je van mijlenver aankomen, maar anderen weten je compleet te blindsiden. Zo'n twist die je letterlijk verrast achterlaat. Nou, wij kennen deze twists inmiddels wel en het leek ons dan ook eens leuk om de vraag "welke plottwist is volgens jou het beste" te stellen. Wellicht een inkoppertje, maar SPOILERS AHEAD. Niet zeggen dat ik je niet gewaarschuwd heb.

Timo met Final Fantasy VII

Het is eigenlijk nog best lastig om games te bedenken met een goed verhaal waarbij een vette plottwist zit. Heel toevallig zit ik weer in de ban van een game met een dergelijke twist. Final Fantasy 7 is sowieso een episch verhaal van goed versus kwaad, maar ergens halverwege de game kom je achter het ware verleden van Cloud. Al gedurende het verhaal merk je dat Cloud het één en ander niet op een rij lijkt te hebben. Tifa die hem geen antwoord lijkt te kunnen geven maakt het des te frustrerender. Je leert gaandeweg een familie kennen die Zack mist. Hij was een veelbelovende soldaat van Shinra. Wat blijkt gaandeweg? Cloud heeft door zijn geheugenverlies het ‘leven’ van Zack overgenomen, maar als Cloud. Hij was dus eigenlijk het derde wiel aan de wagen, terwijl Zack de echte rechterhand was. Cloud zelf was één van die soldaten die een klein kansje kreeg binnen Shinra, maar meer ook niet. Het verklaart uiteindelijk ook een hoop waarom Sephiroth hem niet herkent eerder in het verhaal. Desalniettemin ga jij verder met je kruistocht, bal je Tifa alsnog en hoppa jij bent de redder van de wereld!

final fantasy 7 cover

Peter met Silent Hill 2

Initieel kwam ik moeilijk op goede plottwists in games, maar na er even voor te zitten kwam de één na de ander in me op. Zo heb je Bioshock, Max Payne, Chrono Trigger, Secret of Evermore, Dead Space en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ook Silent Hill weet met vrijwel elk deel ons te verrassen op het eind, maar meest indrukwekkend voor mij blijft nog altijd het einde bij Silent Hill 2. SPOILERS AHEAD! In dit geniale meesterwerk gaat James op zoek naar zijn overleden vrouw in Silent Hill. Hij lijkt het zelf ook allemaal niet meer zo goed te weten. Langzaamaan kom je erachter dat er iets schuilt achter de onschuldige facade van James. Op het eind kom je erachter dat James zelf zijn vrouw om het leven heeft gebracht. Hier wordt op een prachtig uitgewerkte manier naartoe gewerkt en het is werkelijk hartverscheurend. Vervolgens ligt het dan nog aan hoe je de game hebt gespeeld wat James doet na deze revelatie: zelfmoord plegen, haar dood en zijn daad verwerken of zichzelf voor de gek blijven houden.

Kees met Red Dead Redemption

Red Dead Redemption is één van mijn lievelingsgames en staat bij mij in aanzien hoger dan zijn opvolger. Dat komt mede door John Marston als hoofdpersonage en de wereld die ik meer een western-vibe vond hebben dan in RDR 2. In Red Dead Redemption wordt John Marston gedwongen om een aantal van zijn oude bendeleden op te pakken dan wel te doden. Aan het einde van de game is dit hem gelukt en wordt hij herenigd met zijn gezin. Wat volgt zijn een paar uur aan missies rond zijn boerderij en waar de band tussen zijn gezin wordt aangehaald. Rockstar sust je op deze manier een beetje in slaap want voor je het weet staat Edgar Ross met het leger voor de deur om John keihard te verraden. Alhoewel ik nog een laatste shootout zag aankomen, was het toch niet deze. John staat namelijk tegen een enorme overmacht. Stiekem dacht ik dat Landon Ricketts, Bonny MacFarlane en andere vrienden die hij tijdens zijn avontuur maakte hem te hulp zouden schieten, maar niks van dit alles. Als John kun je nog een aantal soldaten te grazen nemen, waarna een cutscene volgt waarin hij bruut aan bonken wordt geschoten. De scene waarin Abigail en Jack hem vinden maakt het er niet makkelijker op. Al met al een emotionele plottwist die ik niet zag aankomen. Vaarwel, John Marston.

Patrick Meurs met Heavy Rain

“Wie verzuipt toch de ganse dag kinders en laat constant origami frutseltjes achter?”. Heavy Rain, de game waarmee het Franse Quantic Dream toch wel bij het gros van de huidige game-generatie naam heeft gemaakt, liet mij dit uren aan een stuk afvragen en trachtte mij zelfs veelvuldig een voorbarige conclusie af te dwingen. Ja, zo ver kwam ik gelukkig wel, want als ik het internet mag geloven haakte veel mensen vroegtijdig af omdat men nu eenmaal niet zo’n trek had in een urenlang QTE. Het selecte gezelschap dat wel tot het einde toe wist te volharden was flabbergasted door de ontknoping. Die koddige politieagent - die je nota bene zelf nog bestuurd had en van plaats delict naar plaats delict bonjourde - was gewoon een vieze kinderlokkende verzuiperd met een fascinatie voor miniatuurvouwwerkjes en jij hebt hem nog geholpen met het wegmoffelen van bewijsmateriaal ook! Het was een twist die velen (nouja, ik in ieder geval) niet zagen aankomen. Dat Quantic Dream dat kunstje wel onder de knie had bewees men later nog een keertje, maar de impact was toch wel het grootste in Heavy Rain.

heavy rain

Philip met Call of Duty: Modern Warfare

In games zitten vaak plottwists die het verhaal voortdrijven naar nieuwe ontwikkelingen. De ontdekking van een familierelatie tussen het hoofdpersonage en zijn aartsvijand, verraad door een teamgenoot die toch bij de vijand hoorde of een wending in het verhaal waardoor alles overhoop ligt. Dit zie je het meest bij games gedreven door een verhaal zoals RPG’s en action-adventure games. Al moet ik wel zeggen dat je bij deze games ze meestal wel ziet aankomen. Bij shooters gaat het vaak om de actie en niet zo zeer om het verhaal waardoor je door de gebeurtenissen overvallen wordt. In Call of Duty 4: Modern Warfare vind ik de campaign modus altijd een vermakelijke intro op de multiplayer. Deze modus heeft een pakkend verhaal waar je met je kameraden uit je peloton op verschillende plaatsen in de wereld de vijand uitschakelt. Het was opeens een verrassing toen de hoofdpersoon (waar jij mee speelt) na een geslaagde operatie in Modern Warfare in een helikopter wordt weggevlogen en je vervolgens op de achtergrond een explosie ziet met een paddenstoelwolk. Door de schokgolf stort de helikopter neer; vervolgens kruip je uit het wrak om in de nucleaire straling te sterven. Ik heb nog even gedacht toen het beeld zwart werd dat we hem in een ziekenhuisbed zouden zien, maar dat zou ongeloofwaardig zijn. Dat was wel even schrikken, want meestal overleeft het hoofdpersonage alles. Door deze plottwist gaf de overwinning geen blij gevoel, maar een hol gevoel: War is hell.

Call of Duty Modern Warfare 21

Wat?! Gaat John Marston dood?! Thanks, Kees. Wat is volgens jou de beste plottwist in gaming? Ga je mijn dag nog zuurder maken? Straks zeg je me nog dat Darth Vader de vader van Luke Skywalker is...

REACTIES

Gameliner verzamelt informatie

Gameliner verzamelt gegevens om zo een optimale gebruikerservaring te bieden. Hierdoor kunnen wij analyses maken omtrent het gedrag van de bezoeker om zo de ervaring op onze website te optimaliseren.

Door het plaatsen van cookies zijn adverteerders in staat om advertenties te tonen die aansluiten op jouw interesses. Daarbij kunnen social media-plugins, zoals Facebook en Twitter, gebruik maken van gegevens zodat je in staat bent om op berichten te reageren en deze eventueel te delen. Voor meer informatie omtrent onze privacy policy verwijzen wij je graag door naar ons beleid.

Om Gameliner.nl te kunnen bekijken, dien je de akkoord te gaan met ons privacy policy door op 'Ja, ga verder naar de site’ te klikken.

Ja, ga verder naar de site
VERGETEN?