Eén van de games die ik nooit gespeeld heb voor de Kinect, is Kinect Sports. Wel heb ik een soortgelijke game destijds mogen testen genaamd MotionSports: Play 4 Real, wat echt een tegenvaller was. Nu kreeg ik als verrassing (of zoals Alex het altijd schrijft: verassing) met de post Kinect Sports: Season Two om met de Kinect en heel mijn lichaam te mogen gaan ervaren. Want zo moet een sport ook gespeeld worden natuurlijk, toch?

Lichaam en Avatar
Of mijn lichaam er zelf zin in had om ’s ochtends vroeg na een optreden eens lekker te gaan staan hoppen en wapperen is een tweede, maar je moet iets over hebben voor Gameliner. Mijn Xbox Avatar had er duidelijk meer zin in dan ik, was duidelijk te zien, toen mijn blije alter-ego mij welkom zwaaide. Toen ik de game eenmaal had opgestart, zag ik dat ik de volgende sporten had om uit te mogen kiezen: American football, skiën, honkbal, darts, golf en tennis.


POW, right in the kisser!

American suckball
American football is best een boeiende sport, ben ik achter gekomen toen een collega mij meenam naar Amsterdam Admirals een keer. Maar zo verrassend als dat die ervaring was, zo slap was mijn ervaring van American football bij deze game. Je moet wat rennen en ontwijken en nooit speel je een defense gast of wordt het boeiend. Persoonlijk vind ik het spastisch je benen op en neer bewegen om rennen te simuleren ook altijd ontzettend vervelend. Skiën dan maar!


Heb ik een grote kont in deze broek?

(Après-)ski-sport
Skiën is wel leuk. Beetje slalommen en het speelt simpel en vloeiend. Door naar honkbal. Nooit heel die sport gespeeld, maar je kunt slaan, rennen, pitchen en catchen, dus heel leuk dat je alle elementen kunt doen. Dan door naar darts! Deze echte zware sport die enkel geschikt is voor de doorgewinterde café-alcoholist hebben ze goed weten te simuleren, al had ik af en toe het idee dat wat ik deed met mijn worp niet veel verschil uitmaakte. Dan nu nog twee te gaan.


Beter waren we toch iets meer naar achteren gaan staan…

Got Wood(s)?
Golf! Deze versie komt niet met een simulatie dat je moet vreemdgaan met je vrouw, maar wel met een hoop andere leuke elementen. Het werkt heel simpel, maar je kunt goed je hoek en slagsterkte bepalen. Het feit dat je zelf de beweging maakt, geeft ook extra lol aan de beleving. Dan als laatste tennis. Tennis is oké. Niks meer, niks minder. Maar alle games zijn wel leuker wanneer je ze multiplayer speelt uiteraard, en kun je ook challenges uitzoeken voor elkaar, om lekker die mannelijk competitieve genen weer eens lekker te voeden.

De Kinect bestaat nu net een jaar, en ik kan niet anders zeggen dan dat het apparaatje mij zowel versteld heeft doen staan als teleurgesteld. In mijn vorige Kinectgame-review heb ik er ook al over gemopperd, maar het blijft gewoonweg zonde dat men nog niet mooie inventieve games en game-elementen heeft weten te creëren. Zo is het nu ook met Kinect Sports: Season Two. Grafisch is de game goed, met leuke commentatoren en vijf van de zes games spelen oké. Maar daar blijft het ook bij. Het weet helaas nergens je echt versteld doen staan, noch heel inventief met Kinect om te gaan. En daarom blijft Kinect Sports: Season Two niets meer dan simpel plat vermaak voor een avondje met je vrienden. En daar is niks mis mee, maar het is helaas ook niks bijzonders.