Bereid je voor op een hoop oneliners, mooie vrouwen en bruut geweld, want de Duke is terug in gamesland! Sinds 1997 zijn meerdere studio’s bezig geweest met deze game, maar hij is er hoor! Zet het bier maar koud en geniet van een overdosis aan mannelijkheid.

Now I’m really, really all out of gum
Het waren lange jaren voor de Duke Nukem fans, maar met dit nieuwe deel krijgen ze de Duke precies zoals die in 1997 was. Dat de game een vervolg is op een dertien jaar oude game heeft zo zijn nadelen, maar ook zeker zijn voordelen. Ten eerste heeft de old school gameplay zijn charme niet verloren. Waar sommige nieuwelingen dit als eenvoudig zullen ervaren, zullen de wat oudere gamers de gameplay met open armen ontvangen. Ten tweede staan de games van vroeger niet bekend om het zo waarheidsgetrouw mogelijk weergeven van de actie, wat de funfactor alleen maar ten goede komt. Verwacht in Duke Nukem Forever een breed arsenaal aan over the top wapens, die variëren van krimpstralen tot veel te zware machinegeweren. Een van de nadelen die deze veroudering met zich meebrengt is de verouderde engine. Duke Nukem Forever maakt namelijk gebruikt van een zwaar getweakte Unreal 2.5 engine, wat helaas te merken is aan de graphics.

Met een grote, brede grijns
Oké, Duke Nukem Forever moet het dus niet hebben van zijn grafische pracht. Iets waar de game wel, met succes, op leunt is het gebruik van humor. Fans van droge, overdreven mannelijke humor zullen een grijns tijdens het spelen niet kunnen onderdrukken. En juist dat is het sterkste punt van deze game; het onvervalste spelplezier. Wat is het hoofddoel van een game? Mooie graphics showen? Hyperrealistische animaties tonen? Nee, tuurlijk niet! Het hoofddoel van een game is om de speler te vermaken, en dat is precies wat Duke Nukem doet! Ik heb in geen tijden meer een game met zoveel plezier gespeeld. En daar gaat het uiteindelijk toch allemaal om?

De Duke heeft een biertje teveel gedaan?
Het is mogelijk om bier te drinken in de game, maar af en toe lijkt het alsof de Duke stiekem zelf nog wat naar binnen gewerkt heeft. Dit soort situaties komen voornamelijk tijdens de platform- en voertuigstukken. De controls werken tijdens het besturen van je monstertruck af en toe nogal haperend, en de platformstukken kunnen ontzettend frustrerend zijn. Nauwkeurig springen van platform naar platform kan nou eenmaal een flinke klus zijn in een first-person shooter, en als je daarna in een afgrond wordt gegooid is het feest helemaal compleet. Gelukkig zijn deze elementen niet prominent aanwezig, en kun je al gauw weer verder met kontschoppen.

Duke Nukem weet ons als ervaren gameheld terug te brengen naar de essentie van het gamen, namelijk het hebben van plezier. Dat de graphics ietwat gedateerd zijn en het platformen nogal stuntelig gaat, verdwijnt als sneeuw voor de zon door plezier tijdens het spelen. Liefhebbers van overdreven humor en over the top shooters mogen Duke Nukem Forever nu meteen op hun verlanglijstje zetten. Mensen die een game alleen maar voor de grafische pracht en praal spelen kunnen deze game beter overslaan, aangezien dit totaal niet de bedoeling is van Duke Nukem. En nou ga ik heel even heel cliché een wel verdiende ‘Hail to the King, Baby!’ roepen!