Als je een lijstje zou maken van het aantal films, series en games die als inspiratiebron Twin Peaks hebben gebruikt, zou je er twee pennen voor nodig hebben (of 1 toner cartridge) om alles te kunnen noteren. Eén van de laatste games waarbij Twin Peaks duidelijk een muze is geweest, is Alan Wake. Wat maakt Twin Peaks nou zo uniek en geniaal volgens velen? Nou, eigenlijk teveel om op te noemen, met name te danken aan David Lynch en zijn creatieve, zieke geest. Nu is er (in een paar Europese landen) Deadly Premonition op de markt, voor zover eraan te komen is, en deze kun je praktisch zien als ‘Twin Peaks: The Game’. Rip-off, slecht en niet origineel? Dacht het niet Zach.

GTA: Twin Peaks
Het is zeer moeilijk om uit te leggen wat voor soort game Deadly Premonition is. Je speelt een FBI agent genaamd Francis York Morgan, die in een bergstadje arriveert om een moord op te lossen, en al snel raakt hij in een nogal lastig plot verwikkeld vol mysterie, roddel en achterklap. De game speelt vervolgens als een mix tussen GTA, Silent Hill, Forbidden Siren en ieder willekeurige B-game van tien jaar oud. Deadly Premonition is dan dus uiteindelijk te noemen: Een freeroaming horror-survival RPG-adventure game, vol met side-quests en alles, binnen een sterk verhaal, vol originele characters met een Twin Peaks-setting.

Even weer digitaal ademhalen. Alom top dus, ware het niet dat de game er grafisch erg verouderd uitziet, een ouderwets houterige besturing geniet, met uit hetzelfde materiaal gesneden geanimeerde characters.

Don’t Judge a game by its graphics
Toch is Deadly Premonition naar mijn mening een zeldzaam goeie game. Het mag er dan wel behoorlijk achterhaald uitzien en besturen, de rest is geniaal. Men heeft er namelijk alles uit proberen te halen, door er een echt goed verhaal in te stoppen met vage plot-twists en leugenaars, leuke puzzels en een goed uitgedachte setting. Je voelt je ook echt een FBI agent, die op bezoek is in het stadje en langzaamaan de waarheid probeert te vinden. Meestal heb je een afspraak staan waar je moet zijn, en ondertussen kun je bij een hele hoop mensen langs op hun werk of thuis om ze te ondervragen. In Deadly Premonition ga je dus net als in GTA je eigen gang, en kun je overal naartoe rijden, maar moet je wel op tijd rust nemen en eten, en loopt de tijd steeds door.

CSI: Silent Hill
Wat is er dan survival-horror aan vraag je je af. Eigenlijk is dat ook maar één derde van de game. Geregeld kom je in een soort nachtmerriewereld terecht, waarin je tegen zombie-achtige, bezeten schimmen moet knokken, waarbij de gameplay erg lijkt op Resident Evil 4/5. Tijdens deze stukken is onze held York altijd bezig met profielschetsen, wat we sinds de series Millennium en Profiler allemaal wel kennen (kent u Millennium niet, schaamt uzelf, cultuurbarbaar). Gedurende de hele game praat Agent York ook tegen ene Zach, iemand die in zijn hoofd zit, en waarmee eigenlijk de gamer wordt aangesproken.

Je moet er tegen kunnen dat bepaalde elementen niet goed zijn aan Deadly Premonition. De game zelf is zich er zeer bewust van dat het grafisch en qua audio niet helemaal is gelukt, omdat men budgettair bijvoorbeeld geen betere engine heeft kunnen gebruiken. De game neemt zichzelf daarom ook geregeld niet al te serieus, waardoor de crappy cutscènes vaak juist grappig zijn. Er is genoeg liefde en serieus werk gestoken in het verhaal en de dialoog, waardoor het briljant in balans ligt met de eigen B-sfeer. Bizar is bijvoorbeeld dat in de vele huizen waar je komt nooit een schilderij of foto herhaalt, maar men overal unieke textures en plaatjes voor heeft gemaakt. De hoofdpersoon vertelt daarnaast bijvoorbeeld bij ieder hoofdstuk keilange verhalen in de auto over films en trivia, en is weer heel goed geacteerd. Dubbelzinnigheid alom dus, net als in Twin Peaks. De game is voor een budgetprijs nieuw op de markt verschenen en een absolute aanrader, mits je geen graphic whore bent. Toon een beetje smaak zou ik zeggen, vind je niet Zach?