Tijd om de hersenpan weer eens een goeie work-out te geven, want hier is alweer het derde avontuur van Professor Layton. En het is weer eens een waar hoffelijk Brits avontuur, waarbij deze keer alles zich afspeelt in Londen.

Beter Bijziend Dan Ver-blind
Het was alweer even geleden dan ik mijn DS ter hand had genomen. Alhoewel ik erg houd van handheld gaming, waarbij mijn bijziendheid mooi van pas komt, game ik toch meestal op de PSP tegenwoordig. Maar ja, wanneer je besluit Final Fantasy IX weer eens uit te spelen, weet je dat dat wel even gaat duren. Voor Professor Layton en zijn kleine knecht Luke ben ik echter altijd bereid de DS weer te pakken, ook wanneer ik eigenlijk met andere games bezig ben, en ik heb dan ook gelijk de Amerikaanse editie geïmporteerd. Ik had geen zin om te wachten op de Nederlandse versie, noch om authentiek Britse karakters Nederlands te horen praten.

Uitzichtloze Puzzelrijke Toekomst
Het begint weer meteen goed met Professor Layton en de Verloren Toekomst. Bij het beginscherm worden je oren al gelijk gestreeld door de prachtige Yann Tiersen-achtige muziek en de warme aandoenlijke tekenstijl doet je oogjes instantaan verwend voelen. Na een mooie tekenfilmintro duurt het niet lang eer de puzzels je links en rechts om de oren vliegen. Midden in Londen kun je rondrijden door middel van de bus, en heb je deze keer dus dat je meer verspreid locaties bezoekt. Dit past perfect bij de keuze van een grote stad als setting uiteraard. Je komt met het verhaal al snel terecht in een verknipte toekomst, waarbij een soort maffia-bende heel de stad in zijn macht heeft. Zo heb je dus twee versies van Londen waar je tussen kunt reizen.

Professor Laytune’s Puzzel Bonanza
De puzzels zijn weer precies zoals we ze kennen van de wereld van Layton. Ze wisselen sterk af, en het zijn er ontzettend veel. Gelukkig hebben ze het muziekje bij de puzzels deze keer veranderd, want na twee delen en meer dan 300 puzzels lang hetzelfde rotdeuntje te hebben moeten doorstaan, was ik zeer verblijd met deze aanpassing. Ondanks dat de puzzels gemiddeld erg goed zijn, zitten er nog steeds een paar rotte tussen. Sommige zijn echt te flauw of te vaag, waardoor je juist verkeerd gaat denken, en dan voel je je telkens een beetje beetgenomen of bedrogen. Maar met meer dan 165 puzzels in 1 game gepropt kun je ook wel verwachten dat ze niet allemaal perfect zijn. Gelukkig kun je altijd nog hintcoins gebruiken om tot een maximum van deze keer 4 hints te krijgen. Als je het bij de vierde hint nog niet begrijpt is het wellicht verstandig even langs de dokter of psychiater te gaan.

Professor Layton en de Verloren Toekomst is een game die net als zijn voorgangers weer eens bewijst dat een puzzelgame niet saai hoeft te zijn. Prachtige muziek, artstyle, karakters en verhaal doen deze game uitstijgen boven vrijwel iedere andere puzzelgame. Negentig procent van de puzzels is leuk, dus wat dat betreft niks te klagen. Het aantal uren dat je er mee zoet bent liegt er deze keer ook weer niet om, het is een echt groot verhaal en reken maar op zo’n 10-15 uur aan prachtige game-uurtjes en breinkrakerij van jewelste. Een echte heer (of dame) zou deze titel niet links laten liggen!