Voordat ik begin met een review, struin ik vaak het internet af naar achtergrondinformatie over de game. Op die manier doe ik inspiratie op om een leuk artikel te schrijven. Ik heb Enslaved nu een aantal uur gespeeld, zonder me te laten beïnvloeden door kritiek van buitenaf, want deze kritiek is nogal aanwezig. Terecht? Lees het in mijn review.

Het verhaal
Het verhaal is gebaseerd op het Chinese verhaal ‘Journey to the West’, dat op een apocalyptische manier wordt verteld. Enslaved: Odyssey to the West speelt zich honderden jaren later af dan nu in Amerika. De wereld is verwoest door oorlogen. Het enige wat overgebleven is zijn de ruïnes, roestige robots en een handjevol mensen.

Ontsnapping van een reusachtig slavenschip
Je kruipt in de huid van Monkey, één van de gevangenen op een mysterieus slavenschip. Monkey is een gespierde atletische man. Het schip brengt mensen naar het westen om ze daar aan het werk te zetten, totdat ze niet meer kunnen en er bij neervallen.

Naast Money is ook Trip op het slavenschip aanwezig, een aantrekkelijke jonge dame, en bovendien ook een heuse whizzkid. Ze heeft het schip gehackt en ziet daardoor kans om uit haar cel te ontsnappen. Het schip valt letterlijk uit elkaar en hierdoor ontsnapt ook Monkey uit zijn eivormige cel.

Trip is erin geslaagd om door middel van een shuttlecapsule van het schip af te komen waar Monkey faalde, maar hij kan nog net meeliften.

Voor altijd aan elkaar verbonden
Monkey en Trip komen elkaar op de grond weer tegen. Dat het niet helemaal van een leien dakje gaat, komt door Trip. Ze heeft Monkey een slavenband omgedaan en hem zo tot haar persoonlijke slaaf omgedoopt. Ze zijn eeuwig aan elkaar verbonden. Als Monkey sterft, sterft Trip en andersom.
Monkey is daar allesbehalve blij mee, maar heeft op dat moment geen andere keus. Je voelt een constante spanning tussen beide personages, maar doordat ze elkaar echt nodig hebben om verder te komen ontstaat er een band tussen beiden. Zo kan Monkey Trip een aantal commando’s geven, bijvoorbeeld dat ze bepaalde vijanden afleidt. Je moet echt samenwerken om verder in het verhaal te komen.

Je hoeft geen pro-gamer te zijn!
Enslaved is duidelijk voor een mainstream publiek gemaakt. De gameplay is niet altijd uitdagend en je kunt bijna nergens vanaf vallen of misgrijpen. Je kunt ook zien waar je heen moet springen, want de richels en randen lichten op, waardoor je altijd weet waar je heen moet. Verder zit Enslaved vol met beat ‘m up actie waarbij je, hoewel soms wat eentonig, flink met Monkey tekeer kan gaan. Helaas zijn de gevechten net als het klim- en klauterwerk erg simpel. Zo kun je door op het vierkantje te drukken op je controller flinke klappen uitdelen met je staf, het wapen dat Monkey bij zich draagt.

De gameplay is dan wel niet zo uitdagend, dat wordt weer goedgemaakt doordat de game er grafisch ontzettend goed uitziet. Verder draait het om het verhaal en dat is ook goed te merken. Wie een sandboxtitel verwachtte moet ik helaas teleurstellen. De levels zijn vrij lineair, maar dat is ergens ook logisch en iets waar ik me allerminst aan geërgerd hebt. Soms had je meer van de geweldige wereld willen zien, maar aan de andere kant snap ik ook de keuze van de ontwikkelaar wel.

Ontwikkelaar Ninja Theory, van onder andere Heavenly Sword, is er wat mij betreft in geslaagd iets goeds neer te zetten. Hier en daar zijn er wel wat aanmerkingen, maar Enslaved: Odyssey to the West voelt goed aan. Het ontbreken van uitdaging wordt ruimschoots goedgemaakt door het boeiende verhaal. Daarnaast zijn het verhaal, de gameplay en de hele grafische aankleding perfect in balans. Het is geen AAA titel, maar wel een game die zeker de moeite waard is om eens te checken, hoewel ik het na één keer uitspelen toch wel voor gezien houd.