Nieuwe film, nieuwe game. Het zijn inmiddels twee bijna onlosmakelijke vormen van digitaal vertier. Ook DreamWorks’ How To Train Your Dragon is hier geen uitzondering op. Daarom plofte vorige week de gelijknamige game voor de PlayStation 3 op de deurmat. Nou had ik natuurlijk een review van een andere filmgame kunnen kopiëren, om vervolgens de namen aan te passen en hem met een oordeel van één of twee sterren op de frontpage te gooien. Bijna al deze games zijn immers relatief hetzelfde; simpele platformers met hier en daar een stukje afwisseling in de vorm van een level waarin je een auto of iets dergelijks dient te besturen. Gelukkig heb ik toch de moeite genomen de game in mijn glimmende console te stoppen, want How To Train Your Dragon bleek toch een uitzondering op de regel.

Anders, maar beter?
Voordat de handen op elkaar gaan en we met ongekende blijdschap concluderen dat we dus eindelijk weer te maken hebben met een degelijke filmgame, moet ik het enthousiasme toch enigszins temperen. How To Train Your Dragon is inderdaad anders dan de meeste andere filmgames. Dat maakt de game echter nog niet goed. In alles zie je dat de ontwikkelaar heeft gewerkt met een verstikkende deadline en een beperkt budget. Al vermoed ik dat dat budget gemiddeld wel wat hoger heeft gelegen dan bij de ontwikkeling van de meeste filmgames. Het geheel voelt gewoon wat onafgewerkt aan. Ergens zie je de potentie, maar mist het gewoon een degelijke uitwerking. Maar laat ik eerst even vertellen wat er allemaal te doen is.

Energiebalkjes
In How To Train Your Dragon ben jij, hoe verrassend, een drakentrainer. In de basis hebben we hier te maken met een fighter, waarbij je op de rug van je draak duelleert in verschillende arena’s met andere drakentrainers. Tussen deze gevechten door wandel je zonder draak rond in een pittoresk dorpje op een eilandje, dat wel wat weg heeft van het eerste eiland in The Wind Waker. Op het eiland kun je verschillende activiteiten ondernemen. Je kunt op zoek gaan naar verschillende planten, kruiden en minteralen, je kunt schapen en kippen vangen en je kunt een aantal minigames spelen om je draak sterker te maken of nieuwe onderdelen als staarten, vleugels en rugvinnen voor je draak vrij te spelen. Met de voorwerpen die je op het eiland vindt kun je verschillende energiebalkjes van je draak laten vollopen. Total zijn er vijf balkjes, te weten Food, Heal, Mood, Trust en Rest. Tijdens een duel vormen alle balkjes tezamen één grote energiebalk. Hoe voller de balkjes dus zijn, hoe meer energie je tijdens een gevecht hebt. En dus is het zaak om het eiland te verkennen op zoek naar voorwerpen.

Tekken of Soul Calibur
Nou is dit enerzijds wel leuk gevonden, maar anderzijds ook redelijk onlogisch. Waarom zou ik immers een bepaald soort voedsel moeten vinden om het vertrouwensbalkje vol te laten lopen? Zou het niet logischer zijn dat de omgang met mijn draak dit juist bepaalt? En zo geldt het ook voor de andere balkjes, waarbij ik ook graag had gezien dat de mate waarin de verschillende balkjes zijn gevuld ook verschillende gevolgen heeft voor de manier waarop je in een gevecht staat. Aan dit soort puntjes is te zien dat men niet genoeg tijd heeft gekregen of de moeite heeft genomen om dit systeem verder uit te diepen. Overigens is met het vechtsysteem zelf niet zoveel mis, al moet je geen Tekken of Soul Calibur verwachten. Het afspeuren van het eiland is ook behoorlijk oppervlakkig en simpel. Soms moet je een bepaald voorwerp vinden, waarbij de bewoners je precies voorkauwen waar dit te vinden is. En als de locatie van een voorwerp al niet wordt voorgekauwd, loop je er vanzelf wel tegenaan. Van enige uitdaging is hier dus niet echt sprake.

How To Train Your Dragon is weer eens wat anders dan de doorsnee filmgame. Geen eenvoudige platformer, maar een fighter met wat avontuurlijke elementen. Omdat de huidige standaard voor games een stuk hoger ligt had ik How To Train Your Dragon kunnen afstraffen met een score van één ster. Maar dat doe ik niet. Ik snap namelijk wel dat ik niet de doelgroep ben en dat ik dit als kleine jongen juist helemaal geweldig had gevonden. Het ziet er allemaal namelijk wel aardig uit en het speelt niet eens zo verkeerd. En wat is er nou toffer dan eerst de film in de bios te bekijken om even later zelf met een vriendje in de huid van een drakentemmer te kruipen? En dan is er ook nog eens de mogelijkheid om het naast de verhaalmodus in een arcademodus tegen elkaar op te nemen in verschillende arena’s, met jouw eigen gepimpte draak. Dit had ik vroeger dus echt helemaal te gek gevonden.