In mijn strakke pakkie sta ik klaar voor het begin van dit evenement. Het ziet er niet uit, maar het houdt me warm en ik ben er sneller door. Hopelijk ga ik niet zweten, anders ben ik de volgende dag hartstikke ziek en kan ik niet meedoen aan het volgende evenement. In Beijing heb ik geen prijs gewonnen, maar hier, in Vancouver, zal ik die gouden plak binnenhalen!

14 sporten; hetzelfde doel
In Vancouver 2010 speel je natuurlijk de Olympische Spelen van dit jaar die in Vancouver plaatsvinden. De game kent 14 sporten. Eerst dacht ik; ‘Ah nee hè, niet weer zo’n button bash-game als Mario & Sonic op de Olympische Winterspelen.’ Gelukkig was dit totaal niet het geval. Bij sommige sporten moet je nog wel steeds button bashen, maar er zijn ook sporten die dat niet hebben, zoals bobsleeën. Mijn persoonlijke favoriet.

Toch voelt de game een beetje aan als onnodig. Als je zo nodig een game wilt hebben van de Olympische Winterspelen kan je net zo goed een van de vorige delen erbij pakken. Er zit namelijk geen enkel verschil in. Er is ook geen tijd besteed aan officiële gezichten. Zo was ik natuurlijk Nederland met bobsleeën, maar viel niet te zien of het ook echt de Nederlandse top bobsleeërs waren. Als personage heet je ook gewoon NED (als je Nederland bent) en je tegenstander heet gewoon zijn land. Een gemiste kans helaas.

Dit neemt niet weg dat ik me wel met bepaalde onderdelen heb vermaakt. Zo zijn de challenges een leuke toevoeging. In plaats van steeds maar dezelfde sport te doen zonder er echt progressie in te maken, krijg je met de challenges juist wel het gevoel dat je iets behaald. Ook de (online) multiplayer is leuk en is nog redelijk gevuld. Tegen andere mensen spelen is altijd leuk en zo kun je goed zien hoe goed je echt bent.

Echte sneeuwvlokken
Grafisch is de game redelijk goed. De personages zien er misschien niet super gedetailleerd uit, maar de manier hoe alles vloeiend van je beeld afglijdt is mooi. De graphics zijn niet ergerlijk en er ontstaat geen afleiding, waardoor je interesse volledig bij de sport blijft. Soms had ik alleen het gevoel dat de snelheid van de game niet klopte. Ik keek op mijn snelheidsmeter waar ik zag dat ik 70 kilometer per uur ging, maar voor mijn gevoel ging ik slechts 30 kilometer per uur.

Vancouver 2010 doet op zich niet zoveel fout, maar wat wil je als het trucje, als ik me niet vergis, al 2 keer herhaald is. Enkele leuke toevoegingen zijn de multiplayer en de challenges, maar eigenlijk doe je precies hetzelfde in alle 14 sporten. De game voegt verder niets toe. Je kunt net zo goed Turino 2006 kopen en dan heb je nog steeds dezelfde game.