Wie draagt altijd een hoge hoed en gedraagt zich altijd als een heer? Wie heeft een doctoraat in geologie en heeft op dit moment zijn tweede interactief en digitaal te ervaren avontuur? Het is P to the R to the L to the Ayton, en niemand minder dan de Master of Puzzels himself… Professor Layton, biaatch!

Trainieren macht frei
We leven op dit moment in een maatschappij waarin lichamelijk en geestelijk onderhoud veel aandacht krijgen. Zo hebben we op iedere versnapering die we aanschaffen precies de hoeveelheid koolhydraten staan en wordt je online constant gevraagd om aan IQ tests mee te doen. Maar misschien nog wel één van het beste op deze hype ingehaakte markten is wel die van de games. Naast allerlei lichamelijk inspannende games is het bekendste natuurlijk wel de Brain Training serie. Is er inmiddels al iets wat beter is dan de Brain Training games? Nou, misschien niet beter, maar wel veel toffer, en dat is Professor Layton, en hier is de razende prof dan al weer met zijn tweede avontuur!

A Good act is…
Aan het eind van deel één kreeg je al te zien dat de makers vol zelfovertuiging al gelijk waren begonnen aan een nieuw avontuur van de nette professor en zijn trouwe leerling, want je kreeg al een plaatje te zien van het nieuwe deel plus de opmerking dat de professor terug zou keren. Nu was dat zelfvertrouwen van de makers uiteindelijk terecht, want deel één was werkelijk een prachtig spel die met een combinatie van goed verhaal, mooie graphics, sterke sfeer en vele puzzels een vrij unieke titel was voor de DS. Nu met deel twee moeten de makers zichzelf wederom weer bewijzen, en deel één natuurlijk zien te overtreffen, want dat eist de massa natuurlijk. Meer puzzels, meer verhaal, meer, meer en nog eens meer! Nou, laat dat nu ook allemaal nog zo zijn ook zeg.

…Tough to follow
Een kennis van Professor Layton komt onverwacht te overlijden na het openen van een mysterieuze doos, waarna de prof met zijn trouwe knecht op onderzoek uitgaan. Zo komen ze uiteindelijk op een trein terecht die hun naar een onbekende bestemming zal brengen. Meer zal ik voor onze lezers nu niet verklappen, maar ik kan je wel alvast vertellen dat het verhaal weer erg tof is en spannend blijft tot het eind, al kan het voor de jonge gamer hier en daar een beetje moeilijk te volgen zijn. Het is ook leuk dat je deze keer meer dan één plek bezoekt met onze puzzelprotagonisten, want nu ga je naast breinkrakers door zwoegen in de trein ook nog naar twee verschillende dorpen. Dit houdt het tempo en de sfeer boeiender dan bij het vorige deel.

Brein-Brakers onder de Krakers
Dan natuurlijk over de puzzels, waar het eigenlijk allemaal om gaat bij Professor Layton en de Doos van Pandora. Het zijn er deze keer werkelijk waar nog meer dan het vorige deel en er zit ook iets meer diversiteit in. Toch is mijn kritiek hier dat naast veel erg goede puzzels er ook nog steeds een aantal mindere bij zitten. Zo zijn sommige “raadsels” puur moeilijk omdat heel de vraagstelling plus bijgeleverde tekening je bewust op het verkeerde been proberen te zetten. Wanneer je dan eindelijk achter de oplossing bent voel je jezelf op dezelfde manier beetgenomen als toen je voor het eerst op het schoolplein moest beantwoorden: “Ork, ork, ork, soep eet je met een … ?”

Professor Layton en de Doos van Pandora is weer een erg mooie puzzelgame voor vrijwel alle leeftijden geworden. Het heeft weer een erg sterk en een nog langer verhaal, ziet er prachtig uit en bevat weer een massa aan puzzels. Op alle fronten is de game zo’n beetje gelijkwaardig of zelfs beter te noemen dan zijn voorganger. Persoonlijk vind ik dat men qua puzzels wel een beetje in herhaling valt, en vind ik dat de bijdehante instinkers bij het volgende deel definitief weg mogen blijven. Er is dus relatief maar weinig verbetering met de puzzels, al is dit slechts een klein puntje van kritiek, want dit nieuwe deel van Professor Layton heerst verder heel je DS aan kleine (puzzel-)stukken.