Ik heb zo’n vermoeden dat Sports Island 2, ondanks het onderstaande betoog, weer als een trein zal verkopen. Dat deed het eerste deel immers ook. Het zal wel te maken hebben met de bonte verzameling aan minigames die op het schijfje staat. De game telt tien sporten die variëren van darts tot motorracen tot zelfs synchroonzwemmen. En op de uitvoering van elk van de tien sporten is wel iets aan te merken. Maar laat ik deze review eens positief beginnen.

Maarliefst tien sporten
Zoals ik in de inleiding al aangaf bevat Sports Island 2 tien sporten, te weten: IJshockey, tennis, kendo, langebaanschaatsen, synchroonzwemmen, petanque, motorracen, skiën, trefbal en darts. Zoals je ziet is er aan variatie geen gebrek en ook de besturing is erg divers. De ene keer komt het op timing aan, de andere keer gebruik je de Wii Remote als stuurtje door hem te kantelen. Maar natuurlijk is het onmiskenbaar zwabberen met de maagdelijk witte afstandbediening ook weer van de partij. En hoewel men er in de meeste huiskamers naar hartenlust op los zwabbert, heb ik als gamer toch liever het gevoel de boel echt onder controle te hebben. En daar slaat Sports Island 2 de plank mis.

Traag
In eigenlijk alle disciplines reageert de controller erg traag en onnauwkeurig. En dat zorgt voor behoorlijk wat frustratie. Zwabber je in het geval van ijshockey met de controller, dan duurt het zeker een seconde voordat de puk je stick verlaat, en dat is in het heetst van de strijd te laat. Ook tijdens het spelen van kendo reageert jouw poppetje niet direct op jouw bewegingen, waardoor een potje schermen vaak resulteert in ongecontroleerd zwabberen. Om nog maar te zwijgen van een potje tennis. Allereerst zul je eerder moeten zwiepen dan gevoelsmatig logisch is. En het meest vervelende daarbij is nog wel dat je poppetje zo nu en dan de neiging heeft om op het laatste moment van een forehand weg te draaien naar een backhand, of andersom. Op zich is het niet zo’n probleem om zelf ook bij te draaien, ware het niet dat de Wii Remote jouw draai in de woonkamer van een fore- naar backhand ook registreert als een slag, waardoor het poppetje op het scherm al met zijn racket zwaait voordat de bal ook maar in de buurt is. En in tegenstelling tot bij Wii Sports, duurt het in dit geval een paar seconden voordat je opnieuw kunt slaan. Frustratie ten top!

Verder wel oke
Wat betreft de presentatie is er niet zoveel aan te merken op Sports Island 2. Het aantal van tien sporten is meer dan voldoende en ook de mogelijkheid om ze met één tot vier spelers te spelen is aanwezig. De kleuren en melodietjes zijn vrolijk en de laadtijden acceptabel. Maar de besturing? Dat kan echt niet. Het is onbegrijpelijk dat Wii Sports ruim twee jaar na dato nog niet overtroffen is. Ontwikkelaars lijken enkel op het grote geld uit te zijn, door de ene na de andere verzameling minigames uit te brengen, waarbij de gameplay van ondergeschikt belang is. En de klanten trappen er steeds weer massaal in.

Wil je een avondje ongegeneerd zwiepen met je Wii Remote? Dan is Sports Island 2 jouw ding. Ben je echter op zoek naar een waardige opvolger van Wii Sports, dan kun je wellicht beter wachten op Wii Sports Resort, dat door Nintendo zelf wordt ontwikkeld en in juli zal verschijnen.