Je tuurt door je periscoop. Het is midden in de nacht, en het konvooi dat je al uren aan het achtervolgen bent steekt duidelijk af tegen het maanlicht. Het is muisstil in de duikboot. Elk geluid kan de escorteschepen van het konvooi alarm doen slaan. Een grote tanker kruipt langzaam in het midden van je vizier. “Buis één tot vier, vuur! Duiken naar veertig meter!” De scherpe sis van de torpedolanceringen echoot door de boot. Terwijl je onderzeeër langzaam in de diepte afdaalt hoor je vier scherpe knallen, gevolgd door het gekreun dat kenmerkend is voor een schip dat in meerdere delen gebroken naar de dieptes van de oceaan getrokken wordt. Dan schrikt iedereen op door een luide ping. En nog een ping. Verdorie, de escorteschepen hebben je door! Dieper, je moet dieper duiken. Plotseling breekt de hel los. Een kakofonie van harde knallen doet je boot schudden. Dieptebommen. Dieper duiken, almaar dieper. Je voelt je boot kreunen terwijl de oceaan harder op de romp drukt. Zal je ontsnappen, of zullen de escorteschepen je krijgen? Jij bent de kapitein!