Iedereen zal op een bepaalde manier wel hebben meegekregen dat de launch van Diablo 3 niet zonder slag of stoot is verlopen. Jammer. Teleurgestelde mensen gaan het internet op om erover te klagen, andere mensen proberen Blizzard Entertainment te verdedigen. Discussies met veel caps locks zijn het gevolg. Het spel is onspeelbaar, Blizzard heeft gefaald, waarom kan ik de singleplayer niet offline spelen, enzovoorts.

Woedende menigte
Maar de discussies zijn niet genoeg en dus grijpt de boze menigte naar de toortsen en hooivorken. In dit geval: reviewbombing. De gemiddelde user-score van Diablo 3 is op het moment al onder de vier gedaald en het ziet er niet naar uit dat deze binnen korte tijd zal gaan stijgen. Ook op andere sites waar gebruikers reviews in kunnen leveren is de score niet heel hoog. Deze lage scores zijn natuurlijk vreemd als je kijkt naar de ruime voldoendes die door de reviewers worden gegeven. Bovendien lijken de meeste klachten te gaan om de voortdurende error-codes die je ervan weerhouden om het spel te starten, in plaats van om het spel zelf.




Doelloze frustratie
Het is niet de eerste keer dat deze methode wordt gebruikt, maar wel één van de eerste keren dat het wordt toegepast op games zelf. Voorheen waren de pijlen vooral gericht op mensen die domme dingen zeiden over games. Je komt op Fox News vertellen dat games mensen in moordenaars veranderen? Prima, dan heb je nu één ster voor al jouw boeken op Amazon. Over de morele juistheid hiervan valt te twijfelen, zeker is dat het soms effect had. Mensen werden voorzichtiger met hun uitspraken over games, omdat ze als zelfstandige schrijver niet het vermogen hadden om dat soort klappen op te vangen. Grote gamebedrijven zijn daar - zacht uitgedrukt - iets beter in, dus het lijkt vooral te gaan om frustratie aan de kant van de gamers, die wild om zich heen slaan.

Vage boodschap
Wat hopen de klagers hiermee te bereiken? Het is niet de eerste keer dat deze middelen gebruikt worden om iemand iets duidelijk te maken, maar wat heeft het voor zin? Bij games als The Elder Scrolls V: Skyrim, waar de reviews voor de PlayStation 3 het punt naar beneden trokken omdat een bug het spel onspeelbaar maakte, kan ik me er nog iets bij voorstellen. Ook de woede rondom Mass Effect 3 ging nog om iets waar de makers achteraf iets moesten wijzigen. Maar in het geval van Diablo 3 gaat het slechts om opstartproblemen, en Blizzard is er zelf al mee bezig. Het gaat dus niet alleen om de aandacht van de makers te trekken.




Kinderachtig
Het lijkt hier meer te gaan om een afrekening van de gebruikers. Blizzard heeft hen schade toegebracht, dus ze geven het bedrijf een koekje van eigen deeg. Het is een trieste ontwikkeling. Hoewel de user-scores misschien niet zoveel uitmaken voor de verkoop, kan het ontwikkelaars wel degelijk pijn doen als hun werk wordt afgekraakt. Bovendien zijn de enigen die klagen degenen die het spel dolgraag op de releasedatum wilden hebben. Stel je voor dat je een cd uitbrengt en je grootste fans breken hem massaal in tweeën. Het is nodeloos pijn doen, een uitweg van een heel puberaal ingestelde groep, en ik voel me er niet prettig bij om bij die groep te horen.

Conclusie
Is de woede terecht? Misschien wel, in dit geval. Niet het spel kunnen spelen dat je gekocht hebt, is gewoon vervelend. Maar dit is niet de eerste keer en het zal ook niet de laatste keer zijn dat gebruikers op hoge poten een review schrijven om een spel onderuit te halen. Zeker met de grote bedrijven voelen mensen soms dat er geen andere manier is om ze te laten luisteren. Het is misschien ook de taak van uitgevers om beter naar hun klanten te luisteren, maar de intense haat die uit dit soort acties blijkt, laat geen ruimte voor compromissen. Bedenk wel dat de meeste aanpassingen of toegevingen van spellenmakers gedaan worden vanwege de rustige boodschappen met onderbouwd commentaar.