Hitman ja. Die ene game van jaren terug op de PlayStation 2. Ja, ik ken hem nog. Deze game had ook niet veel later moeten aanvaren, want anders was dit alles al uit mijn geheugen gewist. De game staat bij mij eigenlijk bekend om twee dingen, tenminste, die ik heb onthouden: de streepjescode op de achterkant van zijn kale kop, en het verkleden. Het verkleden om via de deur achter de villa binnen te komen als bijvoorbeeld een kok. De nostalgie neemt even de overhand.




Zes hele jaren later
Waar zitten we nu met de serie? Op een dieptepunt. Alhoewel; de gamefranchise is weer tot reïncarnatie gekomen met deze nieuwe insteek. Het bekende idee wat de fans van de serie hebben, ligt op zijn gat. Weg. Opnieuw. Het is nu anders. In de eerste delen was het namelijk dat jij één grote speeltuin had met verschillende dudes, mensen en gedrochten en daartussen moest jij één iemand afmaken. Hoe, wanneer en waar moest je zelf weten, en ook hoe je er kwam was in het begin een raadsel. Meestal kon je ergens wel een kostuum jatten (denk aan mensen met hoge functie) of jezelf verstoppen in een vrachtwagen en zo naar binnen gereden worden. Dat waren de aspecten van de eerste game, echt een schoolplein vol mogelijkheden. Maar na wat beelden te hebben gezien is het allemaal wat meer lineair, rechttoe rechtaan. Verschillende gameplay-filmpjes laten zien dat jij niet meer de badass-topkiller all-time bent, maar meer een gepensioneerde zoutzak die net zijn zwangerschapsverlof heeft weggestopt. Die ondertussen, above all, wordt opgejaagd door een paar hongerige bewakers. Want je blijft een sluipmoordenaar in hart en nieren.

En nu?
Je weet natuurlijk wel wat sluipmoordenaars doen, toch? Die schieten lichten uit om de vijand in het donker te zetten, maken vallen waar imbecielen vol overtuiging inlopen en ga zo maar door. Dat is in deze Hitman absoluut ( snap je hem? Absoluut…absolution…)niet anders, want echt; het ziet er weer über strak uit. De bewegingen van Agent 47 (je personage) zitten weer hoog qua kwaliteit, maar ook in kwantiteit. De aanvallen verschillen namelijk enorm. Het kan best zo zijn dat je het eerste moment je belager zijn keel kenmerkt met een mooie bloedstreep, terwijl je vier gangetjes verder een knie doorkraakt met een hamer. Het is bruut. Het is geweldig. Het is gruwelijk. Gepensioneerd of niet; Agent 47 kan het nog steeds.




Hoe gaat het dan?
Je hebt natuurlijk ook nieuwe skills tot je beschikking. Want iemand die, hoe koudbloedig je ook kan zijn, door zijn harses heen knallen en dan het lijk verstoppen; nah. Niet zo leuk als hem in de val lokken, een standbeeld in zijn rug rammen waardoor ie subtiel op de grond valt en klaarligt voor alle pijnlijke ideeën die je op hem gaat uitvoeren. Wat denk je van zijn zaklamp afpakken en die in zijn gezicht slaan totdat ie rood ziet? Ja, het is maar één walgelijk idee van wat er allemaal mogelijk is.

Knaller?
Tot zover ziet deze reboot er ontzettend gelikt uit met alle vernieuwingen van dien. Het is een Hitman 2.0. Ze hebben het ouderwetse puzzelgevoel een beetje vervangen door iets meer rechttoe rechtaan-gameplay. Wat ook niet verkeerd te noemen is, maar of de gamers van zes jaar terug, die het toen wel leuk vonden, het zullen waarderen? Ik zou zeggen: geef het een kans. Probeer er wat mee, en als je het niet trekt, ben je vijftig euro armer. Helaas, maar that’s life. Uiteindelijk maken zij de game.




Verwachting
Het mogen duidelijk zijn dat er echt potentie in deze titel zit. Grafisch en verder technisch gezien is het allemaal nog maar het puntje van de ijsberg. Want volgens mij weet de studio achter deze titel echt wel wat ze doen, en al helemaal hoe ze het moeten doen (that’s what she said). Dus of ik vertrouwen in deze titel heb? Absoluut, als ze maar niet te veel veranderen, want dat trekken de diehards niet, lijkt me zo. Al bij al een vernieuwing die de goede kant op is gegaan.