Je hoort er velen over, niet? Je vriendin. Wat is er nou belangrijker? Games, of je bloedeigen levensdeler? Games, of je mannelijk vermaak? Games, of je schoonheid in het park? Games, of je vriendin? Ik mag zeker wel zeggen dat handen vol mensen het mij hebben gevraagd. Op zo’n manier dat ik voor gek zou zijn verklaard als ik voor mijn vriendin koos. Ik bedoel, het een is een hobby, en de ander is een persoon. Enfin, je snapt het. Een rare vergelijking die zijn weerga niet kent. En dat is nog zacht uitgedrukt.

De vergelijking
Het is hetzelfde als wanneer je vraagt: “Je moeder of je hond?” Twee absoluut eigen dingen die absoluut niets met elkaar te maken hebben. Daarom maak ik voor de grap wel eens de vergelijking in mijn reviews wat je beter met je geld kunt doen. Zo was ik, toen ik Blades of Time schreef, net terug van een middagje picknicken. Nou, dan weet ik wel wat je beter met je geld kan doen dan die game kopen. Zie het als theorie in de praktijk plaatsen, met een persoon. Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen.

“LoL, ik heb geen vriendin?!”
Tja, als jij niet beschikt over de andere (vrouwelijke) helft van het menselijk welzijn, dan is deze column niets voor U... Ik ga je niet vertellen – absoluut NIET – hoe je er aan eentje komt, want dat weet je zelf het beste. Eén tip: laat ze niet in je straat, klas of studiegroep zitten. Dan komen ze te veel en te lang op je lip, dan is de grap eraf. Dan heeft het picknicken ook helemaal geen zin meer. Maar wat als je wel een vriendin hebt, en je zegt dat je een Gameliner-redacteur bent? Ja, dat is best wel een leuk moment. Ik probeerde het eerst als ‘technologiewebsite’ te verstoppen, totdat ze de website zelf wilde zien. “GAMELINER? Wat is dat dan?” Jup, dat was al snel de vraag. “Oh, uhhh, niets hoor, dat is mijn website. Weet je wel?”




Vrouwen en gamen
Next level! Je hebt welgeteld drie categorieën. De eerste houdt in dat er vrouwen zijn die gamen totaal links laten liggen. Je hebt vrouwen die een gruwelijke haat hebben aan gamen, en vrouwen die zelf gamen. Categorie één is het grootst, natuurlijk. Ook het fijnste, in vergelijking met categorie twee. Waarom? Omdat je er dan geen gefuck meekrijgt wanneer je een spelletje speelt, terwijl op dat moment net je vriendin spontaan binnen komt lopen. Categorie twee is het tegenovergestelde, want dan heb je dus wel stront aan je kale knikker. Dat betekent dat, als je lekker aan het gamen bent en je vriendin komt binnen, ze over de zeik is. Die woede komt meestal uit voorgeschiedenis. Iets als dat haar vorige vriend een typische nerd was die haar links liet liggen om te kunnen gamen. Het zal er tenminste niet ver vandaan zitten. En dan heb je logisch gezien nog categorie drie. Hiermee kan je met je vriendin lekker splitscreen-missies spelen, elkaar een headshot verkopen en elkaars highscores verbeteren. Of dit je relatie ten goede komt (al die verliezen die je lijdt aan je vriendin), weet ik niet, want mijn vriendin valt in categorie één. Gelukkig.

Vrienden, bier en een vriendin
Natuurlijk zijn er nog veel andere dilemma’s . Bier of wijn? Vriendin of vrienden? Vriendin of bier? Vriendin én bier? Muziek of games? Je kent het wel, de typische 50/50-gevallen die maar al te vaak op je pad komen. Welke kant je ook kiest, er wordt altijd iemand pissig. Of op z’n minst gezegd: teleurgesteld. Conclusie van het hele verhaal: je kunt zowel gamen, als een vriendin hebben. Dat scheelt weer, hè?