Gameliner score:

Battlefield 3 en Call of Duty: Modern Warfare 3 liggen allebei in de winkels en beide multiplayers zijn van hoog niveau. De verkoopcijfers liegen er ook niet om en dit komt misschien door twee aspecten, namelijk door de grote campagnes die de games met zich meekrijgen en het feit dat het first-person shooters zijn. Dit genre is namelijk immens populair en wordt eigenlijk helemaal dood gemolken tot de laatste druppel toe. Echter lukt het niet elke game (kijk naar Homefront, Operation Flashpoint: Red River en Bodycount) en gaan dus vele studio’s ook onderuit. Maar zie daar: een schijnend licht in dit donkere bos: Uncharted 3: Drake’s Deception, de multiplayer. Third-person dus! Weer eens wat anders, niet?

Uitgebreid tot het kwadraat
We beginnen hard op hard, om te zeggen dat de multiplayer geen extra dingetje is. Het is een mode apart. Waar bij Uncharted 2 velen zeiden dat het maar een klein multiplayertje was, is het nu anders. Wapens die tot aan de kogels toe zijn aan te passen, karakters die je helemaal zelf kunt vormgeven en maps die heel veel mogelijkheden bieden. Het is allemaal bekend en het doet niets nieuws, maar toch speelt het heerlijk en voel je dat het anders is. Alles wat in de singleplayer zit, kan hier ook. Bijvoorbeeld het gooien van een gasfles en deze daarna tot ontploffing brengen, wat voor een leuke en tactische speelstijlen kan leiden. Maar ook kleine of vanzelfsprekende dingen, zoals het dekking zoeken. Het gaat op dezelfde manier, maar zorgt toch voor intense gevechten die je niet overal tegen zult komen.




Maar dan zijn we er nog niet, we hebben namelijk ook nog de verschillende modi. Zoals de wat simpelere Team- en Deathmatch. Maar ook Capture the Treasure. Hierbij moet je een loodzwaar gouden beeld meezeulen en in je eigen kist droppen. Capture the Flag? Nee. Je kunt namelijk, wanneer je de schat bij je hebt, met maar één handgeweer schieten. Dit om te voorkomen dat het te snel of te makkelijk gaat. Na een aantal keer spelen zie je dat er over veel dingen goed zijn nagedacht, zoals bij die modus Capture the Treasure. Het richten met een raketwerper gaat bijvoorbeeld wat lastiger (je moet in de loop richten) dan met een simpele M16. Dit om het allemaal in balans te houden. Dus nee, je mag de multiplayer niet zomaar wegzetten als ‘klein’ of ‘minder’. Er zit zeker potentie in.

Samen met je maat
Maar we beginnen nog maar net, want er zit ook nog co-op in de game. Zo is de complete multiplayer op een gedeeld scherm te spelen, maar ook alleenstaande co-op missies (zowel survival als complete missies). In survival heb je twee varianten. Of je moet simpel een aantal vijanden omleggen, of je moet in een bepaald gebied blijven (een gedeelte van de map zelf) en tellen je kills alleen als je in dat aangegeven stukje grond staat. Dit zorgt voor extra uitdaging, want op bepaalde stukken is maar weinig dekking. Deze twee varianten wisselen zichzelf om de zoveel keer af. Op de ene map is Siege (met het bepaalde gebied) makkelijk, maar in andere maps zitten juist plekken waar je je goed kunt verbergen tegenover de golven vijanden. Een goed afgestemde samenwerking is hier zeker van belang.




In de losstaande missies kun je wat gerichter te werk gaan. Hier heb je een lineaire weg die je moet afgaan, zoals we dat van Uncharted kennen. Helaas zie je al snel dat de missies wel losstaand zijn met eigen doelen, maar de locaties en/of karakters komen zo uit het tweede deel. Of nog erger, uit deeltje drie zelf. Zo kun je natuurlijk al raden hoe alles moet. Jammer dat de ontwikkelaar niet totaal eigen missies heeft ontworpen, om zo nog meer uitdaging in het co-op gedeelte te stoppen. Tip voor de volgende keer dus.

Er zijn momenteel nog geen reacties geplaatst op dit artikel.