Gameliner | Bij de buren: Batman: Arkham City

Platforms

Genres

Accessoires

Support

Gameliner
Artikelen
Batman: Arkham City (Multiplatform)

Bij de buren: Batman: Arkham City (Multi)

Door: Yan Knoop / 0 reacties

zaterdag 5 november 2011 - 19:00

Een nieuwe game, een nieuwe Bij de buren-artikel. Zoals bekend is Batman: Arkham City door veel recensenten (waaronder ik) uitermate goed beoordeeld. Toch zijn er vlakken waar sommige reviewers andere dingen zien dan wij. Daarom gaan we kijken naar deze verschillende reviews, om zo een beter beeld te vormen van de game.

De eerste quote komt van de Nederlandse website Power Unlimited, die het volgende te zeggen hebben:

Je zou Arkham City in één zin kunnen beschrijven als het typische vervolg: beter, groter, bruter en uitgebreider, maar niet veel anders dan z’n voorganger. Dan heb je gedeeltelijk gelijk maar geef je deze extreem dikke game veel te weinig krediet. Waar een vervolg in andere gameseries na een commercieel succes misschien wel groter en uitgebreider worden, maar ook laagdrempeliger om nóg een groter publiek te kunnen bereiken en minder origineel omdat ze hun vetste ideeën al in deel 1 hadden gestopt, blijft Batman trouw aan zichzelf. Want Rocksteady vergroot niet alleen het speelveld en de uitdaging, verdubbelt niet alleen het aantal bad guys en de referenties naar het DC-universum, ze doen nog iets veel belangrijkers: ze hebben nog meer inspiratie en liefde voor het DC-universum in Arkham City gestopt dan in het vorige deel, meer dan menselijk mogelijk is. Ohja, en ze hebben Batman nog veel cooler gemaakt. Zelfs cooler dan Wolverine…

Wouter Brugge - Power Unlimited

Een heel belangrijk punt dat hier wordt besproken, is het effect van het vervolg. Bij games is het namelijk niet voldoende om hetzelfde te doen, maar dan net ietsje groter. Wil je een echt goed vervolg hebben, dan moet de game echt een stuk beter zijn dan de voorganger. Waar Arkham City zich vooral in onderscheidt van deeltje één is de prachtige stad. Inderdaad lijkt het erop dat de liefde voor het bronmateriaal nog duidelijker de spotlights heeft overgenomen. Waar ik het niet mee eens ben, is dat het spel moeilijker is geworden. De vijanden krijgen meer wapens, maar ook Batman heeft een groter arsenaal. Alleen als je vanuit Arkham Asylum op dezelfde manier blijft doorspelen, zul je de hete adem van de schurken in je nek voelen. Door de hoeveelheid variatie lijkt het mij echter makkelijker geworden.

De tweede quote is van de site Gamesradar.com:

For an immediate idea of how much bigger and better Arkham City is than its already incredible predecessor, take a look at this list of the Batman villains mentioned in Arkham Asylum, but never seen. Half of those now play major roles in the sequel, in addition to return appearances by all except one of the rogue’s gallery introduced in the original. Throw in new heroes like Robin, Alfred, Vicki Vale and Talia al Ghul, as well as a bunch of surprise cameos we wouldn’t dare spoil here, and you have a cast numbering in the “holy cow, did Joel Schumacher direct this?!” range. That fear is unnecessary, however, because the game’s writers and developers have succeeded in fully developing and fully justifying every character’s place in a narrative that makes complete logical and dramatic sense. It’s really rather miraculous.

Charlie Barratt - GamesRadar

Helaas moet ik hier afwijken van hun mening. Er is inderdaad een indrukwekkende hoeveelheid aan personages in het spel aanwezig, maar ze zijn lang niet allemaal interessant. Zelfs grote namen worden achteloos gebruikt voor een stukje van vijf seconden. Hoewel het succes als manier heeft om je te laten denken dat er veel aan de hand is in Arkham City, is het dubbel zo treurig dat je daar een groot deel van mist. De kern van de cast is zelfs niet zo heel veel groter dan die van Arkham Asylum. Hoewel de karakters allemaal hun plaats hebben in het universum, worden sommigen wel erg onderbelicht. Dit is een klein minpuntje, maar wel belangrijk.

The game is rich with interesting choices for the player to make—many of them in a split second as you figure out which thug to counter-punch next in a 10-on-1 brawl or which building ledge to grapple from a mid-air dive as you race to rescue a hostage in the game's titular prison city. You'll be making decisions each time you try to solve the Riddler's 400 vexing treasure hunts. This abundance of interesting choices is a quality I expect in any good game. It's a standard by which so many Facebook games fall short and for which I believe those who love the likes ofArkham City consciously or unconsciously crave.

Stephen Totilo - Kotaku

Hier moet ik toch echt een streep trekken. De gameplay is - net als het verhaal - heel interessant, maar er is geen sprake van echte keuze. Het kiezen van welke vijand je als volgende aanpakt kun je eigenlijk geen keuze te noemen (en is meestal ook niet nodig, omdat je er al button-bashend vaak ook wel doorheen komt), en kiezen op welke dakgoot je liever landt staat nou ook niet echt in het lijstje dilemma’s. Omdat Batman natuurlijk de good guy is, heb je ook geen invloed op het verloop van het verhaal, dus daar ligt het ook al niet aan. Batman: Arkham City is goed in wat het doet, maar dat is niet keuzes aanbieden.